اين من و من ديگرم
هميشه اتفاق مي افتد ، به سياق ساليان بر من گذشته خودم با من خلوت كرده است. قهوه اي تلخ در ميان و عطري تلخ تر در مشام. هردو ساكت، هردو لبالب از نگاه و امواج كلمات صامت در فضا پران
خودم در شب،غرق در امواج طبيعت، چشم در چشم مهتاب،همراه با سكوتي سرشار و خودم در روز ، غرق در امواج آزار دهنده ي انسانها ، چشم در چشم بي خودي ، همراه با گرد بي آرامش مجسمه هاي انسان وار در بر يكديگر به نظاره سخن مي گويند
هميشه اتفاق مي افتد ،جمع اضداد در من غوغا مي كند. و اينك اين منم، پر از من و تهي از خويش. و اينك لحظه اي ديكر: خودم در شب اشكي بر گونه اش لرزيد و دستي به سويم دراز كرد و خودم در روز، با بي نزاكتي شرم آور، دهانش بدوخت. دستم بربود. سكوتي در من شكست
و من به چشم خويشتن ديدم. خودم را در روز كه به خواب رفت. خروپف مي كرد. و خودم را در شب كه در ظلمات گوش به آهنگ نفسهاي من ديگر سپرده بود. شمارش 1،2،3
هميشه اتفاق مي افتد
شب پره اي در گوشم وز وز مي كند
posted by azade @ 7:39 PM
2 Comments:
پر از من و تهي از خويش...خیلی این تیکه را دوست دارم
آزاده دیگه کم کم داری زیادی خوب مینویسی ها;) ما هم دلمون تنگ شده بشر. دماوند جات خیلی خالی بود کلی خوش گذشت. البته تو اصلا به ایناش فک نکن. حواستو بده به دورو برت و یه خورده این جا رو سعی کن فراموش کنی. دلتم تنگ نشه خبری نیس. اصن میدونی این جا همش وبا شده و بد بختی. پس فردا هم قراره تحریممون کنن. گنجیم قراره تا چن روز دیگه به مرگ طبیعی بمیره و آقای اژه ای بشه وزیر اطلاعات و آقای قایم مقام اطلاعات فلاحیان بشه وزیر کشور و خلاصه مملکت بشه گل و بلبل. واسه همین بهتره اصن بش فکر نکرد. خوش بگذرون بچه
Post a Comment
<< Home